Laatste draaidag

Camera Jacques Laureys - Geluid Wouter Veldhuis

Vandaag beleven we de laatst draaidag van de film 'Dakloze herinneringen', nadat we gisteren bij Servaas Maturbongs opnamen hebben gemaakt. “Hé Servaas, hoe is het?” Servaas die weinig mobiel is, die moeizaam loopt, was niet eens boos toen we na een eerste keer aanbellen zeiden dat we de begroeting over wilden doen omdat die gefilmd moest worden en hij dus de keuze had tussen minuten lang achter de voordeur blijven wachten of moeizaam heen en weer lopen … Vandaag wordt op film vastgelegd hoe mijn zoon Benja zich bekwaamt in het spreken van Malajoe. Weinig opwindende beelden, een spectaculaire actiefilm wordt het niet … hoewel dat chagrijnige gezicht dat hij trekt als hij de kamoes/woordenboek op de laptop niet terstond open krijgt het kijken alleszins de moeite waard maakt … bijkomend voordeel: de heer Benja kan de ondertiteling naderhand zelf voor zijn rekening nemen … Na deze laatste draaidag volgt het monteren en vervolgens het monteren en na het monteren moet er rekening worden gehouden met een fase waarin er gemonteerd moet worden …

Scheren voor de spiegel

Rare snor eigenlijk

Het stofzuigen en het dweilen op de dag van B's verjaardagsfeestje werd op film vastgelegd, camera- en geluidsman kozen positie onder de douche toen ik voor de spiegel in de badkamer, het bovenlijf slechts bedekt door een mouwloos hemd, mijn baard eraf haalde. Voor de film 'Dakloze herinneringen' moet men zich tenslotte bloot durven te geven. Eens te meer realiseerde ik mij – oog in oog met mijn eigen tronie – wat een rare grimassen men trekken moet wanneer men zich gladgeschoren onder de mensen wenst te begeven. En zou gans de mensheid nu ook kunnen zien dat het plankje boven de wastafel, met daarop de toiletartikelen eigenlijk niet echt helemaal schoon was … en aan wat voor gedachten geeft men zich zoal over als men zich onbespied mag scheren? “Toch best nog wel een leuke kop voor iemand die tegen de zestig loopt … zullen we vandaag eerst de kaken en de kin doen of eerst maar eens de lastige stukjes onder de neus en onder de bovenlip … kan dat trouwens wel, zo'n halve snor met kaal strookje onder de neus? Je krijgt daardoor wel een zelfde soort smoelwerk als die mafkees in Oostenrijk die zijn eigen dochter 24 jaar of zoiets in de kelder opgesloten hield. En waarom had ik een half mensenleven geleden ook alweer geen zin in die film van S de H die mij ook met scheermes voor de spiegel wilde neerzetten zodat ik voor de camera het gezicht van mijn vader vanonder mijn snor tevoorschijn zou halen … Misschien omdat ik toen helemaal niet op mijn vader wilde lijken. Nu kan ik niet eens meer op mijn vader lijken want die was het niet gegeven 56, bijna 57 te worden. Die was het niet gegeven de eigen kop met alcohol en nicotine te craqueleren … ”

Gulle Gever

Geld - 'De arme is de lul en de rijke is de held met'

De ondergang van de beschaving is vooralsnog weer een paar maanden uitgesteld, want de makers van de Prachtfilm 'Dakloze herinneringen', in het kader waarvan de Grootse Schrijver Frans Lopulalan met de camera zoemend om hem heen naar Porto op het Molukse eiland Saparua zal vertrekken om daar zes weken te verblijven, hebben een Gulle Gever gevonden die in een speciaal daartoe getimmerde schatkist met een omvang te vergelijken met de ledigheid in het denken van Geert Wilders, meer bepaald te vergelijken met de perverse neiging tot hoereren van Maxim Verhagen … waar was ik gebleven? … om Heel Veel Geld 'van uw en mijn belastingcenten' in voornoemd filmproject te steken … Vreugde alom en het filmteam schaart zich unaniem achter de wens nog wat geld voor cinematografische bijzaken ... (... “Shit, we moeten die k-film nog máken ook … ”) over te houden nadat de rekening van de Kroeg betaald is, want wie anders dan Koning Alcohol dient onder deze feestelijke omstandigheden in allereerste instantie geëerd te worden …